मुक्तक

साथ दिएँ चोट लाग्दा तब साथी भएँ 
छोडी दिएँ छुरा रोप्दा अनि पापी भएँ 

नयनमा भ्रम रैछ सागर सुक्यो प्रितको 
उसको गल्ति मेरो दोषभै उसलाई घाती भएँ