गजल

आफ्नै खुल्ला परेली यी ब्युझाउदै छु अचेल
दिलको आगो आगोलेनै निभाउदै छु अचेल
 
नजरको  तिर लाग्यो भन्छन भन्ने हरु
नहेरेरै हेर्नेलाई सताउँदै छु अचेल
 
बाटो ढुकी बस्छन कोहि कोहि दैलो सामु 
नबोलेरै कसैसंग कराउदै छु अचेल
 
जल्नेहरु जलेकै छन् गोधुलीमा सधै
बाटो भरी आफै काँडा बिछ्याउदै छु अचेल
 
उज्यालोले धकेल्दै छ पर पर जीवन
दिन ढल्दा मनमा  हुरी चलाउदै छु अचेल
 
निचोर्दै छ जिन्दगीयो कुसंस्कारले  सधै
देखेका त्यी स्वाप्नाहरु भत्काउदै छु अचेल